Memlekette ne zaman ay sonu gelse ya da mevsimlerden enflasyon olsa, Ankara kulislerinde derhal gizemli bir hareketlilik başlar. Bu kulis neresidir, kim bu sızdıranlar hiç bilmeyiz ama her seferinde televizyon ekranlarına aynı kravatlı amcalar çıkar. Ellerinde birer tahta kalemi, arkalarında Einstein’ın genel görelilik kuramını andıran garip grafikler... 'Kök maaşı alıyoruz, enflasyon sepetinin kulpuna bağlıyoruz, oradan refah payının tanjantını çıkarıp üçle çarpıyoruz...' Yahu altı üstü bir emekliye iki kilo kıyma parası vereceksiniz, sanırsın uzay mekiğine fırlatma açısı hesaplanıyor!
Hangi Masa Bu Arkadaş, Biz Neden Oturamıyoruz?
Haber bültenlerinin en sevdiği kalıptır: 'Masadaki en kuvvetli senaryo.' Arkadaşlar, yıllardır o masada ne senaryolar bitti, Game of Thrones senaristleri bu kadar ters köşe yazamadı. Masada bir formül var, güya en kuvvetlisi buymuş. Kuvvetli dedikleri senaryoda da kök maaş diye bir icat var; maaşın aslı yok ama kökü duruyor. Ağaç sanki mübarek! Budaya budaya kuşa çevirdiler, en son kalan maaşla da sadece halk ekmek kuyruğunda sıra numarası alınabiliyor.
Tuzluk Formülü ve Çay Eşitliği
İşin en güzel yanı da emeklilerin bu formülleri artık zerre umursamaması. Parklarda, cami avlularında oturan dedelerimiz olayı çoktan çözmüş durumda. Ne zaman bir 'uzman' çıkıp müjde verse, emekli amcam bıyık altından gülüp çekirdeğini çitlemeye devam ediyor. 'Maaşa zam geldi' dendiği gün, mahalle bakkalındaki beyaz peynirin kilosunun koşarak uzaklaştığını bilmeyen tek varlık o masayı kuran bürokratlar çünkü.
Sonuç olarak Ankara kulisleri yine hareketli, formüller havalarda uçuşuyor, uzmanlar ekranda hesap makinesi eritiyor. Ben ise balkonuma çıktım, çayımı demledim, parktaki emeklilerin belediyenin ücretsiz Wi-Fi'sinden torunlarına 'emekli zammı son dakika' videosu atışını izliyorum. Formül belli beyler: Emeklinin çayı açık, derdi koyu, kulislerin senaryosu ise her zamanki gibi gişede batmaya mahkûm bir Türk filmi.
