Memleketimizin en köklü, en sarsılmaz geleneklerinden biri sabah saat 07:30'da bizim sokakta bir kez daha yaşandı. Dün akşam belediye ekipleri son silindiri geçirip 'Hayırlı olsun, kaymak gibi yol yaptık' diyerek sokağı trafiğe açmıştı. Mahalleli olarak o kadar duygulandık ki, bazılarımız balkona çıkıp asfaltın kokusunu içine çekti, çocuklar bisiklet sürdü. Ama içimizde hep o tatlı huzursuzluk vardı: 'Acaba ilk kazmayı kim vuracak?'
Sabah 07:30'da Gelen Darbeli Matkap Senfonisi
Beklenen an sabah güneş doğar doğmaz geldi. Sokağın başında beliren sarı kepçeyi gören emekli Nejdet Amca, balkondan 'Geldi! Vallahi billahi geldiler!' diye müjdeyi verdi. Meğer asfalt dökülmeden önce hiçbir kurumun aklına gelmeyen o çok kritik boru hattı, asfalt kurur kurumaz bir anda aciliyet kazanmış. Kepçe operatörü öyle bir aşkla, öyle bir sanatçı titizliğiyle sokağı ortadan ikiye yardı ki, insanın çayını alıp sandalye çekerek izleyesi geliyor.
Yama Üstüne Yama: Modern Sanat Eseri
İşleri bitince çukuru kapatıp üzerine o meşhur tümsekli yamayı da yaptılar mı, sokağımız tam kıvamına gelecek. Zaten düz yolda araba kullanmaya alışık değiliz; çukura girmeyince şoförün uykusu geliyor, amortisör ses yapmayınca 'Acaba araba bozuldu mu?' diye sanayiye gidiyoruz. Ben çayımı tazeledim, haftaya gelecek olan diğer kazı ekibini heyecanla bekliyorum.
