Hafta sonu uzak bir akrabanın düğününe gitmek zorunda kaldım. Düğün öncesi kuyumcuya uğradım, 'Usta şöyle bütçeyi sarsmayacak, dosta düşmana karşı mahcup etmeyecek bir altın ver' dedim. Kuyumcu tezgahın altından cımbızla bir şey çıkardı; dikkatli bakmasan gözlük camındaki toz sanırsın! 'Abi yeni nesil çeyrek gram bu, hapşırma sakın uçar gider' dedi.
Takı Kuyruğunda Stratejik Kaçış Planları
Salona girdik, o meşhur takı saati geldi çattı. Eskiden kameramanın ışığı parlayınca göğsünü gere gere kurdeleye yaklaşan akrabalar, şimdi halay çekenlerin arkasına saklanıp kolonların ardında kamufle oluyor. Zarfın içine 200 lira koyup takı sandığına atarken sanki Cumhuriyet altını takmış gibi gelinle damadı 3 dakika öpen amcaların oyunculuk performansı ise Oscar'lık düzeyde.
Pasta Kesilirken Yaşanan Gerilim
Tabii gelinle damat da haklı; düğün salonu kirası, fotoğrafçısı, kuaförü derken gençler hayata direkt Merkez Bankası borçlusu olarak başlıyor. Yine de plastik tabaktaki kuru pastamı yiyip gazozumu yudumlarken bu eşsiz sosyolojik şöleni keyifle izledim. Önümüzdeki sezon düğün davetiyelerinin altına 'IBAN'ımıza gönlünüzden ne koparsa' yazılması artık şart oldu.
