İstanbul yine bildiğimiz gibi; kar yağsa metrobüs yolda kalır, güneş açsa asfalt gevşer, iki damla lodos esse koca şehir sanki trambolinde zıplayan 16 milyon kişi gibi sallanır. Meteoroloji yetkilileri sabahın köründe sarı ve turuncu kodları masaya serip 'Bu saatlere aman dikkat, fırtınanın şahı geliyor' diye anons geçti. Sanki millet çok hevesliydi rüzgara karşı yürüyüp bedava yüz peelingi yaptırmaya. Zaten geçim derdi yüzünden yerçekimine zor tutunuyoruz, bir de güneybatıdan 90 kilometre hızla vuran lodosla test ediliyoruz.
Vapur Ücretine İnat Lodosla Uçarak Kadıköy'e Ulaşım
Uzmanlar çatılardan, balkonlardan ve devrilme ihtimali olan ağaçlardan uzak durun diyor ama bizim esnafın refleksi bambaşka. Rüzgar şiddetini artırır artırmaz berber çırakları dışarıdaki havlu askısını içeri kaçırıyor, manav Şükrü abi ise patates çuvallarını dükkanın önüne siper edip 'Rabbim bereketini esirgemesin, en azından dışarıdaki tozu toprağı süpürmeye gerek kalmadı' diye teselli buluyor. Beşiktaş sahilinde martıların havada asılı kalıp geri vitese taktığı anları izlemek için çay ocağına tabure atan emekli dayılar ise durumdan son derece memnun; bedava açık hava tiyatrosu.
Lodosun Meşhur Baş Ağrısı ve Milli Teslimiyet
Tabii olayın bir de tıbbi boyutu var: Lodos baş ağrısı. Memlekette zaten market fişine, kira zammına, doğalgaz faturasına bakmaktan şakakları zonklamayan tek bir vatandaş kalmamışken, bir de atmosfer 'Durun biraz da sinüslerinize ben baskı yapayım' diyor. Kimse baş ağrısının lodostan mı yoksa dünkü kredi kartı ekstresinden mi kaynaklandığını ayırt edemiyor. En temizi, battaniyenin altına kıvrılıp çayı demlemek ve camın önünden geçen dönerci tabelalarını izlemek. Haydi geçmiş olsun İstanbul, uçmayan bir sen kalmıştın, ona da az kaldı.