Dünya basını şaşkınlıkla yazıyor: 'On binlerce çalışan, yeni çıkacak meşhur soygun ve araba kaçırma oyunu için şimdiden iş yerlerinden izin koparmaya çalışıyormuş.' Yahu canlarım, siz bu haberi heyecanla servis ediyorsunuz ama bizim memlekette bu durum zaten bir yaşam tarzı. Bizde bir ustanın pazartesi sabahı 'Hayırlı işler' diyerek dükkânı açması bile mucize sayılırken, elin gâvurunun bir oyun için izin istemesi bürokrasimizin gözlerini yaşarttı. Bizim esnaf zaten kafasına estikçe cama 'Cenaze dolayısıyla 3 gün kapalıyız' kartonunu asıp kahvede okey dönen bir medeniyetin temsilcisidir.
Yıllık İzin Dilekçesinde Yeni Dönem: 'Ruhum Ekrana Kilitli'
Özellikle plazalarda çalışan beyaz yakalı taifesinde tansiyon yüksek. Normalde 'amcamın düğünü var', 'bel fıtığım nüksetti', 'kuzenimin sünnetinde kına tepsisi tutacağım' gibi bahanelerle senelik izne çöken kitle, şimdi televizyon karşısına çekyatı çekip üç gün boyunca kıpırdamamanın yasal zeminini arıyor. Sabah servisine binip patronun yüzünü görmek yerine sanal sahillerde üstü açık arabayla gezme fikri, son gelen kira artışlarından sonra Türk gencine bir rehabilitasyon gibi geldi haliyle.
Ekonomik Krizde En Ucuz Tatil: Çekyattan Dünyayı Kurtarmak
Meselenin aslına bakarsanız, bu durum tamamen ekonomik. Bugün iki kişi Kadıköy'de birer çay içip simit yese cüzdan deliniyor, tatile gitmeye kalksan en ucuz pansiyon böbrek istiyor. Vatandaş da ne yapsın? Açıyor salonun perdesini, televizyonun kumandasını sehpaya koyuyor, al sana asgari ücretle dünya turu. Patronlar ise hâlâ 'verimlilik' derdinde. Yahu adam zaten sabah simidi alırken yarım saat fiyat hesabı yapmış, bırakın da iki gün çekyatında uzanıp sanal dünyada dilediğince gezsin. Ben çayımı tazeledim, pazartesi sabahı acil servislerin önünde 'Hocam parmaklarım kasıldı' diye rapor kuyruğuna girecek mesai arkadaşlarımı izliyorum.
