Sabahın köründe mahalle muhtarlığının camına yapıştırılan ilanlara bakıp 'Aman kim gitmiş?' diye meraklanan teyzelerimiz bugün derin bir hayal kırıklığı yaşadı. Zira listeyi tarayanlar herhangi bir fani yerine; yıllardır yoğun bakımda entübe halde direnen Alım Gücü, son zamlarla birlikte ruhunu teslim eden 'Dışarıda Bir Çorba İçelim' alışkanlığı ve can çekişen Orta Direk ailesinin acı kaybıyla karşılaştı. Aile kabristanı dolduğu için hepsi topluca enflasyon sepetine defnedilecekmiş.
İkindi Namazını Müteakip Boş Pazar Filesi Kaldırılacaktır
Memlekette ölüm ilanı okumak eskiden hüzünlü bir ritüeldi; şimdi ise cüzdanın nabzını tutma seansına döndü. Bakkal Şinasi Abi sabah vitrine taziye mesajı asmış: 'Merhum 200 TL, senelerce cebimizde dik durdun, şimdi üç kalıp beyaz peynire yenik düştün, mekânın cennet olsun.' Arkasından bir Fatiha okuyan emekli amcalar, taziye evine pide yerine bayat ekmek götürmenin adabını tartışıyor. Kimse kusura bakmasın, helva kavuracak sıvı yağın litresi bile can havliyle kaçarken bu memlekette ancak kuru çay demlenir.
Netice itibarıyla fani dünyanın telaşı bitmiyor. Biz yine kahvehanenin köşesine çekildik, açık çayımızı yudumlarken hayatta kalan son umut kırıntılarımıza nazar boncuğu takıyoruz. Gidenin arkasından ağlanmaz derler ama insan o eski 50 liralık pazar arabası doluluğunu da özlemiyor değil. Kalan sağlar bizimdir, veresiye defteri ise hepimizin ortak mirası.
