Sabah çayımı demlemiş, pencereden aşağıya park etmeye çalışan eniştemin kaldırıma sürtüşünü zevkle izlerken önüme 'OMODA ve JAECOO Kasım 2026 Fiyat Listesi' düştü. İsimlere bakar mısınız? Biri uzay üssü şifresi gibi, diğeri sanki Boğaz hattında espresso satan havalı kafe ismi. Ama kaputu açınca bildiğin bizim Sanayi Sitesi'ndeki Şerafettin Usta'nın 'Bunun trigeri kaymış yeğenim' diyerek tornavidayla dalacağı araba işte. Fiyatlara baktım, gözlerim bir an karardı; ekrandaki sıfırları sayarken ilkokul matematik öğretmenim Şükran Hanım'a rahmet okudum.
Ön Izgara Değil, Bildiğin Çelik Tencere Fabrikası
Memlekette otomobil almak artık bir ulaşım ihtiyacı değil, toplumsal bir meydan okuma. Bayiye giriyorsun, karşında parlayan devasa bir Jaecoo. Ön ızgarası o kadar büyük ki, içine Yozgat Çamlığı komple sığar. Satış temsilcisi çocuk takım elbiseyi çekmiş, 'Efendim bu modelde ambiyans aydınlatması 64 renk' diyor. Yahu güzel kardeşim, ben her akşam eve dönerken sinirden 128 renge bürünüyorum zaten, arabanın torpidosu pavyon gibi mor yansa bana ne faydası var? Fiyat hanesinde yazan rakamla 90'larda orta boy bir ilçe belediyesi satın alınıyordu, şimdi sadece arka koltuk ısıtmasına anca yetiyor.
Kredi Çekmeyin, Doğrudan Ruhunuzu İpotek Edin
İşin en şahane tarafı, sokakta kime sorsan 'Para yok, bittik, mahvolduk' diyor ama Omoda sırasına girmek için sabah ezanında bayii kapısında battaniyeyle yatan emekli öğretmenler var. Hanımıyla altın gününde kavga edip o altınları peşinata yatıran müteahhitler, passatını satıp Çin teknolojisinin kucağına koşan esnaflar... Hepimiz biliyoruz ki o arabanın parasının yarısı devlete, çeyreği bankaya, kalan ufacık kısmı da fabrikadaki vidaya gidiyor. Ben şahsen balkonumda demli çayımı yudumlayıp, 2026 model arabasının dokunmatik ekranında klima ayarını bulamadığı için terden sucuğa dönen komşumu izlemeye devam edeceğim. Yürümek hem sağlığa yararlı hem de ÖTV'si yok, şimdilik.
